شبیهسازیها نشان میدهند که چرا شیشههایی که با تبخیر نهشته میشوند، پایدارتر از شیشههای معمولی هستند که برای هزاران سال از عمر آنها گذشته است.
شیشههای معمولی که با سردسازی سریعِ یک مایع ساخته میشوند ممکن است هزاران سال زمان ببرند تا در ساختار پایدار خود جای بگیرند. اما شیشههایی که با نهشت تبخیری مولکولها بر روی یک سطح تولید میشوند، درست پس از تولید میتوانند به پایداری برسند؛ ویژگی مفیدی که برای قطعات با فناوری بالا مثل اپتیک تلسکوپها یا فیبرهای نوری کاربرد دارد. با این حال پژوهشگران منشا میکروسکوپی این پایداری را درک نمیکنند. اکنون شبیهسازیهایی که توسط لودیویچ برسییر (Ludovic Berthier ) از دانشگاه مونپلیه (Montpellier) در فرانسه و همکارانش انجام یافته این فوقپایداری را به نفوذ کارآمد مولکولها در طول فرآیند نهشتن مرتبط کرده است. این یافتهها میتواند به محققان در بهینه سازی طرحهای نهشت تبخیری کمک کند.
شبیهسازی این فرآیند که در آن یک شیشه تشکیل میشود و به پایداری میرسد کار چالش برانگیزی است. چون دینامیک ذراتِ شیشه بایستی در گسترهی وسیعی از مقیاسهای فضاییزمانی توصیف شوند. به این منظور برسییر و همکارانش رهیافت محاسباتی را که اخیراً توسعهدادهاند، بکار گرفتهاند. اولاً آنها از یک الگوریتم استفاده کردهاند تا لایهی نازکی از شیشه را شبیه آنچه در نهشت تبخ
برچسب:
نویسنده: یوسف رجبی
تاريخ: يکشنبه
17 دی
1396 ساعت: 17:01